Schatje?
Ik ben toch wel wakker? Soms droom ik zo raar.
Ik ben Helen, van Tupperware. - Dat is er een van.
Ik ben blij dat je er bent. Je moet me helpen.
Is dat gedoe vanavond?
Ik heb het je vanmorgen nog gezegd, maar jij luistert nooit.
Je zegt ook zoveel.
Voor wie zijn die pizza's? - Kijk, dat is nou grappig.
Een paar van m'n maatjes komen hier misschien boksen kijken.
Ik heb die Tupperware-party al weken terug gepland.
Hoor eens, je kunt altijd nog plastic dozen kopen.
Dat is geen doos. Dat is de Pick-a-Deli.
Zo pak je een augurk zonder dat je vingers vies worden.
We hebben als beesten geleefd.
Verpest het nou niet. Ik wil gewoon m'n vriendinnen weer eens zien.
En de nieuwste snufjes voor in de keuken.
Goed geregeld. Televisie en vrouwen.
Mogen zij kiezen, of wij?
Blijven zij erbij? - Ze mogen in de slaapkamer kijken.
De slaapkamer? Heel pikant.
Goed, je vrienden mogen blijven.
Maar ze mogen niet in m'n kasten snuffelen of m'n schoenen passen.
Wat doen die vrouwen hier?
Mannen naar boven voor het boksen, de dames mogen beneden tutten.
Ga je mee? - Nog even Amy gedag zeggen.
Dag, schat. Veel plezier.
Tot straks, Amy.
Dames, het is tijd voor boerderij-bingo.
De winnaar krijgt een meloenschepje.
Wat is je lievelingsdier?
Een kip.
Ray, ik heb een artisjokdipsaus voor je sportfestijn.
Wat gebeurt hier allemaal?
O, een Tupperware-party.
Geeft Debra een Tupperware-party? Daar wist ik niks van.
Jij zou je moeder uitnodigen. Was je dat vergeten?
Helemaal.
Ga zitten, dan haal ik wat te drinken.
Bedenk intussen je lievelingsdier op de boerderij.
Er was zo'n film met een pratend varken. Dat wil ik wel zijn.
Wat denk jij, Debra? - Ik ga wat te drinken halen.
Het spijt me, ik was het echt vergeten.
Ik heb je dat nooit gevraagd. Ik wou haar er niet bij hebben.
Dus het was mijn schuld niet.
Ik kan niets doen zonder dat zij zich ermee komt bemoeien.
Je kunt de hele boel ook afzeggen...
zodat wij de wedstrijd kunnen zien op de grote televisie.
Ik ga er het beste van maken.
Misschien koopt je moeder wel heel veel.
Zo mag ik het horen.
Kom je? Jij bent ons kipje.
Tok-tok-tok.
Bernie zou de gordijnroedes voor de erker halen.
Maar opmeten, ho maar. Hij kon het wel op het oog, zei hij.
Waarom willen mannen nooit meten? - Wat denk je?
Waarom dan niet?
Nou, hij moest uiteindelijk twaalf keer terug naar de winkel.
Twaalf keer? Misschien heeft hij wel een ander.
Ik moet even bellen.
Nu gaan we raden van wie deze nachtponnen zijn.
Zitten alle ponnen erin?
Die van mij niet. Niemand had me uitgenodigd.
Kiest u dan maar als eerste.
Ik denk Amy.
Ik draag het anders nooit.
Ik heb het speciaal voor dit spelletje gekocht.
Echt waar. Robert heeft het nog nooit gezien.
Het spijt me.
Pak er nog eentje.
Wat hebben we hier?
Jouw beurt is al geweest.
Die had ik aan op m'n huwelijksreis. - Het spijt me. Ik maak hem wel.
Bernie is niet op kantoor en niet bij Nemo.
Ik zou dat nooit gezegd hebben als ik dacht dat het waar was.
Noem je dat boksen?
Wat een stelletje ouwe lullen waren dat.
Debra flipt als ze die sprei ziet.
Dag, dames. Wil er iemand een lift?
Blijf toch nog even. Ik heb dipsaus gemaakt.
We hebben al gegeten.
Hoe moet dat dan met al die hapjes hier?
Wat zijn dat? Sandwiches?
Ik weet niet wat hier in zit, maar als u niet getrouwd was...
Je mag haar hebben en de saus erbij.
Sorry, Debra. Ik moet weg. - Nee, toch?
Doe Bernie de groeten.
Ga zitten, jongens. - Ze hoeven vast geen Tupperware.
Nou, een nieuw ijslaatje... M'n ijsblokjes stinken.
Amy, wat moet dit hier? Heeft mam dat gezien?
Een hele tas met nachtponnen. - Nee, Frank.
Dat is voor een spelletje. - Ik doe mee.
Ik moest ook maar eens gaan.
Ik heb nog een heleboel gratis spulletjes.
Neem een catalogus mee. Wat een zootje.
Blijf toch nog even. Die kerels gaan zo weg.
Zo wou ik het niet.
Natuurlijk niet. Niemand geeft graag een mislukt feestje.
Goed spul, die Tupperware. Vooral die borstel voor je rug.
Die is voor fruit.
Spoel hem maar goed na.
Ben je nog van slag over je feestje? - Nee.
Wat schrijf je daar? - Een brief aan je moeder.
Waarom dat?
Ten eerste heeft ze m'n feestje verpest.
Schrijf je haar dat?
Je stuurt hem toch niet op? - Jawel.
Dat kun je niet doen. Luister nou eens even.
Eigenlijk lag het aan mij. Je zou mij moeten schrijven.
Ik moet eerlijk zijn tegen je moeder.
En ik heb haar nog nooit verteld hoe ik me voel.
Dat schrijf je toch niet op?
Als je het opschrijft, kun je het niet ontkennen.
Dan kun je niet zeggen dat iemand je verkeerd begrepen heeft.
Dan staat het zwart op wit.
Jij wilt dat ik niks doe. - Onderschat de kracht daarvan niet.
Ik wil niet dat ze denkt dat je nooit met me had moeten trouwen.
Dat heeft ze nooit gezegd. - Dat blijkt uit wat ze doet.
Hoezo? - Ze wast alle kinderkleding opnieuw.
En dan de kinderen zelf.
Dat doet ze alleen maar om te helpen.
Nee, zo levert ze kritiek.
Die brief is nuttig en ik ga hem versturen.
Hou op. - Ik moest het proberen.
Weet je wat je zou moeten doen? Je zou me moeten steunen.
Je hebt gelijk. Ik zal je steunen.
Omdat ik m'n moeder niet aankan, hoef ik jou nog niet tegen te houden.
Dank je, Ray. Dat waardeer ik. Echt waar.
Weet je wat ik wil? - Een knuffel?
Meer papier.
Dag, schat. Wil je wat wafels? - Graag.
Zeg, hebben jullie de post al gehad?
Nee. Hoezo? - Ik vroeg het me af.
Wij ook niet. En wij krijgen wel eens post van jullie en jullie van ons.
Wat krijg je dan van mij?
Gewoon, reclame. - Zoals?
Folders, waardebonnen.
Waar zijn ze? - Ik gooi ze weg.
Gooi je waardebonnen weg? Die zijn geld waard.
Er kan hier dus post voor mij komen.
Wat waren die bonnen waard? - Geen idee.
Zat er een bij voor tapijtreiniger? - Kan zijn.
Die was tien dollar waard.
Ik geef je 20 dollar als je erover ophoudt.
Mooi, dat zal je leren. Kom maar op met die poen.
Je neemt geen geld van hem aan. - Jawel.
Dan leert hij dat hij andermans post niet mag weggooien.
Zo werkt dat niet.
Je kunt hem beter zelf het tapijt laten schoonmaken.
Bosbessenjam of stroop? - Stroop.
Wafels? - Hoeveel?
Zes. Met bosbessenjam.
Is dat de post? - Ik pak het wel.
Afblijven met je handjes.
Troep. Nog meer troep.
En nog meer troep.
Waardebon. Toch nog eentje die het gered heeft.
Moet de schoorsteen geveegd?
Hier, voor je verzameling.
Marie, er is een brief voor je. - Wat leuk.
Gaan we eten of lezen?
Wat gek. Hij is van Debra.
Dat is de uitnodiging voor die Tupperware-party.
Nee hoor, dat is een brief.
Hij is zo dik omdat er een routebeschrijving bij zit.
Dit is de post van je moeder. Wat heb je toch?
Beste Marie, ik had je al veel eerder moeten schrijven.
Vast een bedankbrief.
Dacht je dat?
Geef nou hier. - Nee, wat staat erin?
Ik hou al acht jaar m'n mond.
Ik heb nog nooit gezegd hoe kwetsend en vervelend je gedrag soms is.
Lieve hemel.
Ik moet weg. - Ga zitten.
Dit is iets tussen jou en Debra, dus laat mij erbuiten.
We hebben geen geheimen voor elkaar. Ga verder.
Met genoegen.
Dat we familie zijn, en toevallig ook nog buren...
geeft jou niet het recht je overal mee te bemoeien.
Niet met m'n opvoeding of welke wasverzachter ik gebruik.
Besef wel dat Debra een drankprobleem heeft.
Lees maar verder.
Hou daarmee op.
Je hebt vast niet door hoe dominant...
kritisch en bemoeizuchtig je bent.
Is dit een petitie?
Waar moet ik tekenen?
Ik heb wel genoeg gehoord. - Mam.
Beste Debra...
Niet nog een brief. Toe. - Dus ik ben bemoeizuchtig?
Debra is heus niet de enige die met dure woorden kan gooien.
Waar is m'n woordenboek? - Mam, toe. Ze meende het niet zo.
Hebben jullie... - De post al gehad? Jazeker.
Heeft iedereen het gelezen? - Je schrijft goed.
Ik heb je epistel gekregen.
Ik had die brief niet moeten sturen.
Kom je daar nu mee?
Je timing deugt voor geen meter.
Ik had met je moeten komen praten. - Ga je gang.
Ik heb ervaring met huiselijke twisten en dit is...
Eet je wafels, Robbie.
Het spijt me dat ik je overstuur heb gemaakt.
Toen ik dat schreef, was ik kwaad. - En dronken.
Soms ben je moeilijk aanspreekbaar, dus schreef ik het op.
De boodschap is duidelijk.
Je vindt me dominant, kritisch... - En bemoeizuchtig.
Ik heb altijd wel geweten dat je zo over me dacht.
Ik zou niet zo zijn als ik welkom was bij jou.
Je bent er altijd. Ik kan je je op die manier niet welkom laten voelen.
Misschien ben ik ook wel zo.
Maar ik probeer alleen maar te zorgen dat we een hechte familie zijn.
Ik wil ook niets liever dan dat we een hechte familie zijn.
Ik dacht dat je mij er niet bij wilde hebben.
Ik dacht dat jij mij niet moest. - Hoe kom je daar nou bij?
Je neemt altijd eten mee als je komt.
Dat doe ik omdat ik om je geef.
Maar het voelt als kritiek. Alsof ik niet zo capabel ben als jij.
Je hoeft ook niet zo capabel te zijn als ik.
Ik hou van je zoals je bent. - Ik hou ook van jou.
Ik ben blij dat dit uit de wereld is. - Ik ook.
De Tupperware is aangekomen. Kom je je spullen halen?
Graag, liefje.
Die aardappelrasp ook? - Hoe werkt dat ding?
Dat zal ik je laten zien.
Wat was dat in vredesnaam?
Dat was een robbertje knokken.
Noem je dat knokken? - Zo vechten vrouwen nou eenmaal.
En wordt dat op tv uitgezonden?
Huil je, Robert? - Nee, hoor.
Die brief heeft ons nader tot elkaar gebracht.
Ik zei nog: Stuur hem niet.
Je snapt het niet. Dit moest er gewoon uit.
Nu we dit gehad hebben, kunnen we weer verder.
Wat doet de brief van Debra in de prullenbak?
Je hebt hem toch gelezen? - Zoiets gooi je niet weg.
Dat doe je niet.
Nooit.
Dutch